به گزارش « سراج24 » هرچند روز شنبه یکی از خبرگزاری ها خبری از حضور اقتصادی این سرمایه دار را منتشر کرده بود،اما اتکای خبر مزبور به مصاحبه های گذشته بابک زنجانی و مطرح نشدن موارد جدید، این تردید را به وجود می آورد که خبر «ردپای زنجانی در سینما» بیشتربه دنبال یک هدف گذاری سیاسی بوده است تا روشنگری رسانه ای .
آنچه که از حوزه فعالیت بابک زنجانی و مشاورانش در سینمای ایران و مبحث سرمایه گذاری هایش - به خصوص- درچند فیلمی که امسال جلوی دوربین رفته اند، نکات تازه ای از سیاستگذاری های مولتی میلیاردر درهنر هفتم را برملا می سازد.
ماجرا از جایی آغاز می شود که یکی از فعالان تلویزیون و سینما با واگذاری امتیاز دفتر تولید فیلمش به شرکت سرمایه گذاری سورینت، عملا زمینه ورود بابک زنجانی و مجموعه بزرگ اقتصادی اش به سینما را فراهم می سازد.
توجه مجموعه تحت امر بابک زنجانی به موضوع سرمایه گذاری و حضور در سینما درابتدای کار، شکل بی نظم و بی رویه ای داشت، به طوری که این سرمایه گذاری ها در بخش تولید و ساخت فیلم، بدون کوچک ترین توجیه اقتصادی و توجه به «بازگشت سرمایه» و صرفا به خاطر مسایل فرهنگی انجام می گرفت. با ازدحام برخی از دست اندرکاران سینما در اطراف بابک زنجانی، شرایط ساخت فیلم ها و میزان سرمایه گذاری ها نیز دچار تغییرات اساسی شد! اگر تا پیش از این رقم سرمایه گذاری در فیلمی صرفا با 500 یا 600 میلیون تومان به سامان می رسید، ظهور ارقام میلیاردی و دریافت این سرمایه ها دیگر بحث تولیدات سینمایی در هلدینگ سورینت را در شرایط تازه ای قرار داد. با آنکه بهره گیری از توان اقتصادی شرکت های بیرون از مجموعه سینما، بالقوه می تواند جان تازه ای در شریان حیاتی این هنر-صنعت باشد، اما موضوع سرمایه گذاری های شرکت سورینت و بابک زنجانی خارج از این چارچوب های مشخص، روندی کاملا متفاوت داشته و دارد.
ریخت و پاش هایی که در برخی از این پروژه ها ی سینمایی دیده می شد، همگی بیرون از تعریف های رایج و مبتنی بر سرمایه گذاری بی حساب و کتاب بودند. پرداخت دستمزد 200 میلیون تومانی به یک بازیگر قدیمی برای تنها سه روز بازی در یک فیلم سینمایی و نمونه هایی مانند آن نشان از حیف و میل منابع مالی و اقتصادی مجموعه ای را داشت که هویت اقتصادی اش بیش از سایر وجوه آن مورد تاکید قرار می گرفت.
دلایل مشخصی برای توجیه این بی انضباطی های مالی در برخی از پروژه های سینمایی که توسط بابک زنجانی در دست سرمایه گذاری یا ساخت بوده و هست، چندان معلوم نیست ،اما آنچه که در گفت و گو با برخی از فعالان سینما که بنا به هر دلیلی دعوت این مجموعه اقتصادی را نپذیرفتند نشان می دهد میزان سرمایه ای که تاکنون توسط بابک زنجانی و هلدینگ سورینت در سینما هزینه شده است تنها مشتی نمونه خروار است و قرار بوده این سرمایه گذاری در سال93 حجم بسیار بالایی را – در مقایسه با آنچه که تا کنون توسط این مولتی میلیاردر در سینما هزینه شده- در برگیرد. از قرار معلوم و بر اساس شنیده ها، قرار بوده بابک زنجانی در سال آینده مبلغ 300 میلیارد تومان را در بخش های تولید و اکران فیلم های سینمایی هزینه کند.
مسلما با این شیوه و میزان سرمایه گذاری توسط مجموعه تحت امر بابک زنجانی، علاوه بر جذب تعداد زیادی از فعالان سینما و به کار گرفتن شان در حوزه های مختلف، به شکل عملی هیچ یک از دست اندرکاران دیگر سینما، توان و قابلیت رقابت با مجموعه زنجانی را پیدا نمی کرد! رقم نجومی 300 میلیارد تومان به عنوان آغاز و استارت سرمایه گذاری توسط بابک زنجانی در تولید فیلم های سینمایی و خرید سالن های سینما، آنچنان برای برخی وسوسه انگیز است که بتواند پای بسیاری از تهیه کنندگان –غالبا ورشکسته- را به سوی دفتر این سرمایه دار باز کند!
اهمیت سرمایه گذاری 300 میلیارد تومانی در سینمای ایران زمانی قابلیت های فراوانش مشخص می شود که بدانیم بودجه تولید فیلم های فاخر توسط دولت در لایحه بودجه سال آینده کشور، یک سوم این رقم را تشکیل می دهد! صرف نظر از این که این رقم نجومی چه تاثیراتی می تواند در رفتارهای اقتصادی فعالان سینما بگذارد و شرایط را از یک نظم مشخص به سوی موقعیتی پرتلاطم پیش ببرد، اما از منظری دیگر و در یک چشم انداز امیدوارکننده، مدیریت این حجم سرمایه و سوق دادنش به سمت بخش های فنی و زیرساختی مانند سالن سازی، قطعا شکوفایی بیشتری را برای سینمای کشورمان در پی خواهد داشت. موضوعی که تا این لحظه هیچ نشانه ای از آن در فرایند سرمایه گذاری های بابک زنجانی دیده نمی شود.../بانی
